Improvisatietheater op kot

Improvisatie voor studenten Sinds vorig jaar begeleid ik een Living Impro programma in een studentenhuis. Niet zomaar een studentenhuis. Lerkeveld en Dondeynehuis vormen samen een project van de KU Leuven. Wie er verblijft kiest ervoor om naast de eigen studie, activiteiten en programma’s te volgen die de blik op de wereld ruim houden en de persoonlijke ontwikkeling extra voeden. En

Kan je eigenlijk feedback vragen?

“Ik wil graag wat meer persoonlijke feedback.” Cursisten in improvisatiereeksen. “Geef me eens wat feedback.” Trainers, coaches of consultants vlak na een prestatie waar je getuige van was. Ik kan me soms overvallen voelen door de overmatige of plotse vraag naar “feedback”. Dat heeft me het afgelopen jaar vaak bezig gehouden. Want kom, feedback dat is toch voor altijd en overal?

Niet opwinden a.u.b.

Ik vraag me soms af of de marketingwereld het “serieus” meent. De eerste keer dat ik het woord “customer excitement’ hoorde kreeg ik haast de slappe lach, en keek mijn opdrachtgever me licht verontschuldigend aan, zij had het niet bedacht. Wellicht is het niet toevallig dat ik het nog niet vertaald heb zien passeren. Klantenopwinding, het zou zo potsierlijk zijn.

Geweldige communicatie

Ik ben heel erg fan van geweldloze communicatie, maar niet van de naam. Het klinkt alsof het  zacht en gemakkelijk is, maar het vereist eigenlijk best wat kracht in je spreken en een hoop moed. De improvisatie-oefeningen die ik in dat kader gebruik, stoelen op authenticiteit en verbinding met je emoties. En ook al is het aangewezen dat emoties niet met je aan

Viewpoints: live and let live

This is a blog about an improvisation method I love very much. About 15 years ago I discovered “Viewpoints for dance and theatre” during a weekend workshop (Wisper, Gil Renders). “The seed of the entire work of The Six Viewpoints is found in the simple act of standing in space. From this perspective the artist is invited to read and be

Theory U en de Steinerpedagogie: denken-voelen-willen

Op naar het secundair onderwijs Vorig jaar deze periode was behoorlijk turbulent op vlak van onderwijskeuzes. Jorik zat in het zesde leerjaar, de deur van de grote saaie onderbenutting van tijd, energie en kansen van zes jaar middelbaar onderwijs ging bedreigend open. Ik vind over het algemeen het secundair onderwijs volledig onderaan bungelen in de kwaliteitsranking van onze onderwijsniveaus, en

Er mogen zijn voor de ander is ook deel van zelfzorg.

Ik las bij het ontbijt de laatste blog van Saskia Van Nieuwenhove. Blogs van SVN maken mijn ontbijt niet aangenamer, maar ze maken me wel wakkerder dan koffie dat kan. In haar blog fulmineert ze tegen het zelfredzaamheidbetoog van Duhal Zemir. Ze beschrijft de kilheid in de hulpverlening in vergelijking met vroeger. Ik lees over een verplichte cursus “professionele afstand” en verslik

Wat je van leren leren kan

Mijn eerste beroepsactiviteit was leraar lager onderwijs. Vijf jaar lang heb ik de derdegraadsklas in een Freinetschool begeleid. En ook al heb ik het niet lang uitgezongen binnen de schoolmuren, “leren” heeft me nooit meer los gelaten. Als trainer, als moeder, als lid van een schoolbestuur. In mijn trainingen gaat dan ook veel aandacht, impliciet en expliciet, naar het leerproces (individueel en

Deep Democracy: de stem van de minderheid eren

Een gesprek over de essentie van improvisatieprincipes met iemand bracht me een jaar geleden naar de opleiding Deep Democracy. Ik raakte, doorheen een pittige weerstand weliswaar, ontzettend verknocht aan deze mooie methodiek. Deep Democracy is vooral een besluitvormingsproces voor groepen. Het eert de stem van de minderheid door de wijsheid ervan toe te voegen aan de stem van de meerderheid. Het laat

TADA! Improvisatietheater in het Toekomstatelier de l’ Avenir.

Toekomstatelierdelavenir (TADA) is een prachtig initiatief in Brussel. Het is een zaterdagschool waar kinderen drie  jaar lang naartoe komen om op ervaringsgerichte wijze te leren over de enorme variatie in leven & werk van volwassenen uit allerlei milieus. Op die manier breiden ze hun beelden over toekomstmogelijkheden uit. De twaalfjarigen doorlopen momenteel het vak “Performing Arts” (andere vakken zijn bijvoorbeeld recht, zorg, handel).

Zonnewende: tijd van reflectie

“Met Sint-Jan, draait het blad zich om.” Vanaf vandaag zakt de zon weer stelselmatig naar beneden op de horizon. Hoewel we op vlak van weer nog weinig zomerse uitspattingen hebben ervaren, begint volgens oude tradities een periode waarbij men de blik van buiten langzaamaan terug naar binnen richt. Reflectie: wat voor oogst zijn we aan het binnenhalen? Wat hebben onze

Het accent op improvisatie in improvisatietheater

In improvisatietheaterland valt momenteel enorm veel aandacht waar te nemen die gaat naar acteerskills. Thematische workshops gaan vaak over het verrijken en verfijnen van personages, authentiek spelen, emoties, fysiek spel. Absoluut toe te juichen, want het medium waarin je improviseert – tenminste als je het voor een publiek wil brengen – dien je voldoende te beheersen en te blijven verfijnen, of het

Creatief denken? Drop the box!

Reviewing a translation to english of an article I wrote in dutch, I encountered the saying “Think out of the box”. Which was un understandable though not the literal translation of my words. That would have been impossible since I am allergic to tell people they have to think out of the box. When I see people try to think out of

Katrijn Van Bouwel over humor

Dat humor meer en straffer is dan wat verluchting brengen merken wij dag in dag uit. Bij uitstek in voorstellingen over zwaardere thema’s zoals rouw, burn-out, palliatieve zorg,… Maar ook in andere voorstellingen krijgen de mindere of rauwere kanten van een thema een plaats en voel je goed dat dat nodig is om een verschil te maken. Ook tijdens trainingen

When not to improvise

To improvise or not to improvise. What is the question?   I’m often surprised how people reject improvisational thinking and acting as if the only way to do it is always do it. “You can’t always improvise!” “Some things just need planning and strategy.” Duh. Ofcourse. One of the things I hate most is improvising when you shouldn’t . Like…

Inspinazie als hybride organisatie

Ik hoorde recent verschillende keren het woord “Hybride Organisatie” vallen met enkele voorbeelden en onmiddellijk dacht ik: “Dat is het. Inspinazie is een hybride organisatie.” Zoals er momenteel naar verwezen wordt slaat het eerder op de combinatie van een publieke en private organisatie. Ik zou het graag toepassen op de concepten “amateur” en “professioneel”. Of op de concepten “commercieel” en “kunstzinnig”,

How (not) to share leadership

I got misquoted in a magazine. Let’s see it as a chance to make a better point. “So everyone takes a little part of the responsibility.” This is in an article about new ways of collaboration in organisations and how improvisation principles can bring insights and experience to it . I went “AAAAHHRGGG” and “F*^%!” when I read it. Actually

Keep the Art in business-gigs

That was our final advice in a workshop we hosted with Inspinazie during the Applied Improvisation Netwerk conference in Berlin in 2014, about the use of applied improvisation, both in show-formats and training-formats. And here’s something I heard recently: What if in a few years, people don’t make at all a connotation with improvisation theatre anymore, when they hear “applied improvisation”?

De change-hype relativeren

“Verandering is tegenwoordig de eerste & enige constante!” “We zijn onherroepelijk in een VUCA wereld beland!” (Met de V van volatiel, de U van onzeker (uncertain), de C van complex en de A van ambigu. Tja, VOCA dat klinkt toch niet.) “Mensen moeten accepteren dat verandertrajecten niet meer eenmalig zijn en lijnrecht van A naar B gaan, we moeten hen